25 grudnia, Uroczystość Narodzenia Pańskiego

Uroczystość Narodzenia Pańskiego to dla chrześcijan drugie pod względem ważności „święto” w roku. Tradycyjnie obchodzimy je 25 grudnia. Jest to data umowna, ponieważ nie znamy daty narodzenia Jezusa.

O tym jak stara jest to tradycja świadczy fakt, że datę tę jako termin urodzin Chrystusa podawano już na początku III wieku — Hipolit Rzymski w Komentarzu do Księgi Daniela z 204r. pisał: „Pierwsze przyjście Pana naszego wcielonego, w którym narodził się w Betlejem miało miejsce ósmego dnia przed kalendami styczniowymi” (tzn. 25 grudnia).

Datę 25 grudnia przyjęto w związku z obchodzonym tego dnia w starożytnym Rzymie od III w. świętem narodzin bóstwa Sol Invictus (łac. Słońce Niezwyciężone; jest to czas gdy następuje przesilenie dnia nad nocą). Dla chrześcijan to Chrystus jest słońcem sprawiedliwości (por. Mal 3, 20), światłością świata (por. J 8, 12) i światłością na oświecenie pogan (por. Łk 2, 32). Dlatego pogańskiemu mitowi Kościół przeciwstawił Jezusa Chrystusa, prawdziwe Słońce, które nie zna zachodu.

Natomiast uroczystość wywodzi swój początek od zwyczaju, że patriarcha Jerozolimy udawał się z tego miasta w procesji do odległego o 8 km Betlejem, gdzie w Grocie Narodzenia odprawiał w nocy (o północy) Mszę świętą. Potem powracano do Jerozolimy i odprawiano drugą Mszę świętą w godzinach rannych w kościele Zmartwychwstania Pańskiego. Następnie odprawiano w godzinach południowych trzecią Mszę świętą w kościele katedralnym.

Od IV wieku uroczystość Bożego Narodzenia była obchodzona w Jerozolimie, w Antiochii, w Konstantynopolu, w Rzymie i w Hiszpanii. Wzorując się na Jerozolimie, za czasów papieża św. Grzegorza I Wielkiego (+ 604r.) tego dnia w Rzymie praktykowano zwyczaj odprawiania trzech Mszy św.: 1. w nocy pasterkę przy żłóbku Chrystusa w bazylice Matki Bożej Większej; 2. w godzinach rannych w kościele Zmartwychwstania, gdzie miał swoją rezydencję przedstawiciel cesarza wschodniego; 3. koło południa w bazylice Św. Piotra. Od IX w. w owych trzech Mszach św. widziano potrójne narodzenie Chrystusa: z Boga Ojca przed czasem, z Maryi Dziewicy w Betlejem i w sercach ludzi przez wiarę.

Zwyczaj ten przetrwał do dzisiaj. Tego dnia kapłani mają przywilej odprawiać trzy Msze święte (ksiądz powinien celebrować tylko jedną Mszę św. dziennie): anielską, pasterską i królewską ku czci aniołów, pasterzy i królów, którzy złożyli hołd Bożej Dziecinie.

Ponadto Uroczystość Narodzenia Pańskiego od 615r. posiada swoją oktawę, tzn. Kościół obchodzi to święto przez osiem dni (do 1 stycznia). Natomiast liturgiczny okres Bożego Narodzenia trwa aż do niedzieli po Objawieniu Pańskim (6 stycznia) włącznie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *